Narin Güran soruşturmasında sıcak gelişme! "Şeytantepe” belgeseli hakkında adli soruşturma başlatıldı

Kutsal İllüzyonun Çöküşü: Bir Çocuğu Sessizlikle Katleden "Aile""Aile en güvenli limandır" derler. Küçük Narin’in hikayesi, bu evrensel kabulün ne kadar korkunç bir illüzyona dönüşebileceğini, en yakınların nasıl en büyük tehdit haline gelebileceğini tüm çıplaklığıyla yüzümüze çarptı. Bir çocuğun canına kastedilmesi tek başına büyük bir vahşettir; ancak o canın hesabını sorması gereken anne, baba, ağabeyler ve amcanın, gerçeği gizlemek için devasa bir suç ortaklığı duvarı örmesi, insanlık tarihinin en karanlık sayfalarından biridir.İlk oklar, gücü ve nüfuzuyla o köyün ve dolayısıyla o ailenin "otoritelerinden" biri olan amcaya dönüyor. Toplumsal düzeni koruması, yeğeninin hakkını savunması beklenen bir figürün, neredeyse her şüphe taşının altından çıkması, adaleti yanıltmak için sergilediği o karanlık çaba, sadece hukuka değil, insanlığa da bir ihanettir. Güçlü görünme kibirinin, bir çocuğun cansız bedeninden daha değerli kabul edildiği bu çarpık zihniyet, cezasız kalmamalıdır.Peki ya anne ve babaya ne demeli? Bir annenin feryadı, yeryüzündeki en dokunulmaz, en saf çığlıktır. Ancak bu olayda gördüğümüz anne figürü, evladının katillerini işaret etmek yerine, suskunluğun konforuna sığınan, gerçeğin etrafından dolanan bir profildir. Bir anne nasıl olur da doğurduğu, büyüttüğü evladının hakkını savunmak yerine, o vahşeti karartan sessizlik korosuna katılır?Aynı şekilde baba, bir evin direği ve koruyucusu olması gerekirken, adaletin tecelli etmesini istemezcesine sergilediği o pasif, adeta suçluları kollayan duruşuyla kendi babalığını ve vicdanını mahkum etmiştir. Evladının katilini araması gereken bir babanın, gerçeğin açığa çıkmasından korkar gibi davranması, babalık sıfatının bu olayda ne kadar ağır bir yara aldığının kanıtıdır.Ağabeylerin durumu ise bu karanlık tablonun geleceğe uzanan acı bir uzantısıdır. Gençliklerinin, kardeş sevgisinin getireceği o saf adalet arayışı yerine; büyüklerin suç ortaklığına, yalanlarına ve manipülasyonlarına ortak olmaları, o aile içi çürümenin ne kadar derine indiğini gösteriyor. Kardeşinin hakkını savunmak yerine susmayı ya da gerçeği çarpıtmayı seçen bir ağabey, o suça ortaklık etmiştir.Bu aile; sevgiyi, korumayı ve şefkati değil; korkuyu, suç ortaklığını ve omurgasız bir sadakati seçmiştir. Narin’i sadece onu fiziken hayattan koparan fail değil; arkasından ağlamak yerine onun katillerini saklamak için adeta el birliğiyle susan, delil karartan, yalan söyleyen bu "aile" topluluğu da katletmiştir. Kan bağı, suç ortaklığının kılıfı olamaz. Bu aile, toplumsal vicdan tarafından çoktan mahkum edilmiştir ve hukukun da onlara en ağır, en tavizsiz yüzünü göstermesi şeref borcudur.